De getemde feeks en hoe mijn liefde voor sorrels is ontstaan

Op een donderdagmiddag mocht ik Boyan, een dekkater, ophalen. Wat vreselijk spannend. De dag ervoor had ik, met hulp van poes Déesse en castraat Bas, een slaapkamer ontruimd. Behalve de linnenkast, en een klein kastje ervoor, (zodat een kat in het nauw op de kast kon springen) was de slaapkamer helemaal leeg. Oranje (wat een kleur) dek!zeil strak op de katoenen vloerbedekking gelegd en daarna tegen de muur afgeplakt. Oude handdoeken en vetbeddeken neergelegd, een krabpaal, een "troon" (een kartonnen doos op z'n kop met dekens erop) en natuurlijk water, voer en een kattenbak. Maar wat is hier aan vooraf gegaan….? Onze poes Deésse is het liefste wildkl aby poesje dat er bestaat, ons Koninginnetje, een "aardje naar haar moertje" dat betekent; een eigen wil en smaak, gek op onze castraat Bas, en stapelgek op mijn man......

als ze krols is..... DS was al drie keer eerder naar "de kater" geweest, zonder resultaat. De eerste twee keren naar Bhurney van Brandenberg - aby wkl- en vader van onze castraat. Ik wilde dat ze door deze kater gedekt zou worden omdat onze Bas een eindeloos karakter heeft. En we hoopten op meer van zulke eindeloze karakters. DS dacht daar duidelijk anders over .... "Is ze wel krols ?" vroeg mevr. La Crois, ..."ze blijft maar op het plankje zitten "... Ja, dat was ze wel toen ze uit Deventer vertrok, zeer krols zelfs ... Nog maar eens proberen, het was immers haar eerste keer. Ze bleef onze keus vreselijk vinden.

Wat nu? Er was nog een kater Bunny oftewel Devito's Boris, aby wkl - een flink uitziende kater. (echt geen bunny!)

Misschien vond ze die wel aardig ?........ Niet dus !

In die tijd ging ik met DS naar een show en de keurmeester zei; "'t is een mooi beestje, die pluimpjes en laarsjes zie je niet zoveel meer. Ik vertelde hem mijn "katerverhaal" Hij zei dat hij ook zo'n type gehad had, gek op de castraat thuis en verder wilde ze niets van het "man"volk weten. 't Is een soort huwelijk en daar kom je moeilijk tussen. Zou maar eens proberen een kater in huis te halen". Mede exposanten zeiden tegen mij die dag; het is dat niet alleen, ze heeft heimwee, iedere keer als je van haar kooi wegloopt, kijkt ze waar je naar toegaat en wacht tot je weer terugkomt, dan pas gaat ze weer liggen ...

Zou inderdaad ideaal zijn als je de kater thuis zou kunnen ontvangen ...

Nu is dat makkelijker gezegd dan gedaan - wie is zo gek om zijn dekkater een poosje te leen te geven aan zo'n onervaren iemand als ik. Weliswaar stapel op aby's maar een dekkater is toch een heel ander chapiter....

Toen ik zag dat DS weer krols ging worden - je kent je eigen pappenheimers - belde ik mevr. La Crois en vertelde het verhaal van de keurmeester. Door de katerbezoekjes was ik natuurlijk vaker dan normaal voor een dekking bij mevr. La Crois geweest en heb van dichtbij de uitgave van haar boekje Kattenkrabbels mee mogen maken. Ze verrichtte, toen ik de eerste keer DS naar haar toebracht, de laatste correcties aan haar boekje, en bij de volgende dekkingen vertelde ze dat de uitgifte nabij was.

De perikelen daar omheen heb ik dus van zeer nabij mee kunnen maken.

Ze zei spontaan "dan moet je Boyan maar mee naar huis nemen" (Boyan di Genetti - aby sorrel - en halfbroer van onze Bas) Ik was de koning te rijk - als het nu niet zou lukken, lukt het gewoon nooit -

Zoals ik al zei, donderdagmiddag heb ik hem opgehaald. Boyan eerst op mijn arm het huis laten zien.

Daarna met een lekker hapje voor hem en een kopje thee voor mij, naar de "katerkamer". Voordat het rustig was moest hij natuurlijk eerst de kamer verkennen. Onderwijl kwam hij de linnenkastspiegel tegen, hij schrok zich een hoedje. Zo'n prachtige  flinke stoere sorrel aby kater had hij nog nooit gezien. Voordat er een gevecht zou kunnen "uitbreken" heb ik de spiegel afgeplakt, en de rust keerde weer. Ver weg van zijn exclusieve buitenverblijf in Putten besproeide hij z'n logeerkamer in Deventer, alsof het de gewoonste zaak van de wereld was! Ik heb de deur van de "kater"kamer op een kier gezet zodat Bas en DS konden kennismaken. Bas was er als eerste bij. Ik heb de twee halfbroers niet bij elkaar gelaten, maar hun snuiten konden elkaar raken.

Er is heel wat afgeprrrrrt. Misschien heeft Bas hem wat verteld over DS ...

In de dagen die volgden legde Bas regelmatig bollen wol voor het "kamertje" neer. Bas brengt altijd bollen wol (onder een hoop gemauw) van de zolderberging naar beneden naar ons. Ook als DS krols is en hij echt niet meer weet wat hij hier mee aan moet, brengt hij haar bollen wol. (Ik verstop de bollen wol weer op zolder en het spelletje herhaalt zich) DS hebben we 's avonds bij Boyan gelaten. Toen merkte ik dat ons lieve koninginnetje een ontzettende FEEKS was.

Er is volgens mij geen overtreffende trap, anders noemde ik die. Wat kan er uit de keel van zo'n kleine aby veel boosheid komen !

Ze had alleen maar vreselijke scheldwoorden over voor zoveel kater .... Daarmee hield ze hem op een veilige afstand en ik dacht, als dit niet goed gaat, weet ik dus waarom. Boyan was ondertussen bezig om DS milder te stemmen, er is wat afgeprrrrrt in dat kamertje. en zij maar grommen ... en maar grommen en maar grommen!

Ondertussen genoot ik van die kanjer van een kater. Een eersteklas vrijdoos. Als hij bij je op schoot ligt, trappelt die grote stoere  ervaren dekkater, net als een kitten. Ook een lekkere smikkelaar; het lekkerste vond hij een stukje palingworst - daar klom hij zelfs voor in mijn broek! Ik vond een wildkleur aby altijd het mooist maar sorrel is nu ook één van mijn favorieten geworden.

Van donderdag- op vrijdagnacht was het opvallend stil. Wij slapen in de kamer ernaast dus enig kabaal horen we direct. Vrijdagmorgen heb ik DS uit het kamertje gehaald. Je begint te twijfelen, misschien is er wel wat met haar aan de hand, en dwing ik iets wat gewoon niet gaat. Beneden, bij haar liefje Bas was ze weer zo ontzettend krols. 's Middags heb ik haar weer naar Boyan gebracht en ze schold hem meteen weer uit voor alles wat mooi en lelijk was. Zaterdag nog steeds scheldend en Boyan maar prrrtrten, prrrrten en nog eens prrrrten. Elke avond hadden mevr. La Crois en ik telefonisch contact. Ik hield haar  op die manier op de hoogte van het wel en vooral wee... Mijn man zei, en mevr. La Crois gaf hem volkomen gelijk...., dat ik "ze"

eens met rust moest laten. Mijn man zei; ... "Ga maar fijn stadten of ga naar een niet te dichtbij, groot tuincentrum, maar laat die kater nu even" Van zaterdag- op zondagnacht; een hoop herrie in de kamer ernaast. Het leek wel of er eentje vermoord werd.

Bas die bij ons sliep, had me al wakker gemaakt. Hij vond het duidelijk niet pluis in die kamer, en werd er gewoon bang van. Zondagmorgen ging ik meteen kijken, maar er werd me meteen duidelijk gemaakt door Boyan dat ik een PERSONA NON GRATA

was. Het "theedrinken" was voorbij, de palingworst was lekker, maar er moest nu wat gebeuren. Ik ben stilletjes weggegaan. 's Avonds heb ik even gekeken, het was opvallend rustig. Ze lagen alletwee te slapen ... Toen ik binnenkwam werd ik weer verwelkomd en het meest opvallende was dat ik geen gegrom meer hoorde! Wat een kanjer, zo subtiel heeft hij haar getemd. Ze liggen dan wel niet in elkaars poten, maar ze zijn wel bij elkaar, zonder een onvertogen woord van DS.

Dinsdag heb ik die KANJER teruggebracht. Zelfs als hier niets mocht uitkomen, zou ik dit nooit hebben willen missen!

 

DS of Déesse = Int. Ch. Alina's Endiri van de Ravottersgaarde - aby wkl

Bas Basteth = Gr. Int. Pr. Obelix van de Spinnekopjes - aby wkl

Boyan = Boyan di Genetti - aby sorrel