-wild looks gentle nature-

 

Informatie    Herkomst   Van wild dier tot huiskat
Hoe en wanneer verschillende soorten van de wilde kat precies huisdier werden, is moeilijk te achterhalen. Misschien leefden katten al meer dan 10.000 jaar geleden in landbouwnederzettingen in het Midden-Oosten. Afdoend bewijs is bekend uit het oude Egypte omstreeks 2000 v. Chr. Zijn waarschijnlijke voorouders zijn te vinden in de 23 soorten, echt wilde katten, die overal ter wereld voorkomen. Na vele kruisingen en inteelt blijft een aantal over, dat kan worden beschouwd als de voorouders van de kat zoals wij die kennen. Hiertoe behoren ook de gouden kat, de luipaard, pallas kat en de woestijnkat. Maar de voornaamste inbreng heeft wel de Afrikaanse wilde kat (Felis lybica) die een zuidelijke uitgave is van de wilde boskat (Felis silvestris) die in Europa voorkomt.	Felis Lybica (Afrikaanse wilde kat)
Felis chaus (jungle- of moeraskat)	Terwijl de Afrikaans wilde katten strepen of vlekken hebben, lijkt de junglekat meer op een abessijn, zonder tekening op zijn lijf. Als een Europese of Afrikaanse wilde kat wordt gekruist met een huiskat behouden de jongen meestal hun wilde inslag en gedragen zich als kleine vuurballen, terwijl de jongen van een kruising tussen junglekatten en huiskatten wel hanteerbaar zijn. Dit aspect van de junglekat zal mogelijk een rol hebben gepeeld in de beginperiode van de domesticatie van de  Afrikaanse wilde kat Hoewel in andere landen hier en daar wel eens overblijfselen van katten gevonden zijn neemt men toch aan dat de huiskat zijn oorsprong heeft in Egypte.
Het lijkt er dus op dat de Abessijn één van de oudste directe afstammelingen is van de huiskat. Het is de kat die grote overeenkomst vertoont met de Felis chaus.   'Child of the Gods' - een godskind, noemde Sidney Denham de Abessijn, waarmee hij zijn bewondering onderstreepte voor deze betoverende, levende beelden van de katten uit het oude Egypte. En evenals deze godeskinderen van Bastet, is inderdaad ook de huidige Abessijn een nakomeling van de Nubische blonde, zg. Gele Kat.	Gr.Int.Pr.Obelix van de Spinnekopjes (Basteth)
	Toen de mens van nomadische jager landbouwer werd, moest hij zijn voedselvoorraden tot de volgende oogst beschermen. Het graan werd opgeslagen in voorraadschuren, die echter niet volledig veilig waren tegen ratten en muizen die door de kleinste kieren kropen. Op zoek naar voedsel moeten wilde katten steeds in de nederzetting zijn beland, op jacht naar de talrijker wordende muizen en ratten. De mensen moeten al snel hebben gemerkt dat katten als knaagdierdoder en beschermers van graanvoorraden uiterst nuttig waren. Anders dan honden, die al veel eerder waren gevonden en gebruikt, waren katten bijzonder bruikbaar omdat ze juist 's nachts op jacht gingen, op het tijdstip waarop ratten en muizen zich aan de voorraden vergrepen. De boeren jaagden de katten niet weg, maar moedigden ze aan te blijven. Zo kwam de band tussen kat en mens tot stand.
De kat paste toch al goed in de Egyptische godenwereld, waarin allerlei dieren werden vereerd. De kat werd het symbool van de vruchtbaarheid, in de persoon van de kattengodin "Bastet". Katten werden aanbeden en vertroeteld en vereeuwigd op fresco's en in beeldhouwwerken. Wie een kat schade toebracht, kreeg een zware straf. Op het doden van een kat stond de doodstraf. Voor een gestorven kat gingen mensen in de rouw en om hun verdriet te tonen, schoren ze hun wenkbrauwen af. Katten werden gemummificeerd en met veel ceremonieel bijgezet in vaak fraaie omhulsels van brons of hout. Al die goddelijke verering had echter ook nadelen. Inmiddels is duidelijk dat katten ook in grote getale als offergave werden gedood. Archeologen vonden enorme grafvelden, zoals die van Beni Hassan, waar meer dan 300.000 geofferde katten lagen begraven. Zeereizen Ook zeelieden moeten hun voedselvoorraden beschermen tegen ongedierte. Daarom namen ze katten aan boord. Verondersteld wordt dat de Grieken en Feniciers zo rond 1000 voor Chr. als eersten huiskatten naar het Midden-Oosten, wat nu Italië is, brachten. De huiskat verspreidde zich langzamerhand over heel Azië en Europa. Doordat ze nog steeds aan boord van schepen werden genomen, bereikten ze ook de Nieuwe Wereld toen rond 1600 ontdekkingsreizen en handel steeds belangrijker werden. Europa Aanvankelijk waren katten in Europa zeer geliefd. De Romeinen beschouwden ze als het Symbool van de vrijheid en de beschermer van huis en haard. Als "heidense" vruchtbaarheid symbolen waren ze in het vroegere christendom echter niet populair. Daarom werden huiskatten in Engeland in de 14e eeuw beschouwd als Symbool van het kwaad. Men bracht ze in verband met hekserij en de duivel. Honderdduizenden katten werden levend verbrand, waarbij de kerk dat aanmoedigde en zelf het voorbeeld gaf. Toen katten daardoor zeldzaam werden, nam het aantal ratten explosief toe. Dit vormde een van de oorzaken van de pestepidemie van 1334. De "Zwarte dood" waarde door heel Europa. Mensen werden dodelijk besmet met deze ziekte door rattenvlooien. Het besef groeide dat de kat bij het onderdrukken van knaagdieren een belangrijke factor was, met het gevolg dat het aantal huiskatten weer toenam. Tegen het eind van de 17e eeuw was bijna elk huis in Frankrijk voorzien van een kattenluikje en de geliefde huiskat kon komen en gaan, zoals hem of haar dat uitkwam.