Op vakantie gaan met je kat. Eerlijk ? Veel mensen krijgen al stress bij het idee alleen. Katten houden van routine, van hun bankje, hun vaste uitzicht op dezelfde boom. En dan kom jij met het plan : “We gaan naar Bretagne.” Toch kan het. Echt. Mits je het een beetje slim aanpakt. In dit artikel neem ik je mee in hoe je een vakantie met je kat in Bretagne organiseert zonder drama, zonder paniek, en vooral : zonder dat je kat je drie dagen negeert.

Bretagne is trouwens geen willekeurige keuze. Rustig, groen, veel zee, weinig massatoerisme. Persoonlijk vind ik het een van de meest relaxte regio’s van Frankrijk. En als je een beetje zoekt, kom je uit bij plekken die verrassend katvriendelijk zijn. Inspiratie genoeg vind je bijvoorbeeld op https://www.tourisme-morbihan.eu, vooral als je iets zoekt buiten de klassieke drukte. Maar goed, eerst : voorbereiding. Want daar gaat het meestal mis.

Is jouw kat eigenlijk wel een reiskat ?

Laten we eerlijk zijn. Niet elke kat zit te wachten op een avontuur. Sommige vinden een autorit al het einde van de wereld. Andere stappen nieuwsgierig hun reismand in alsof ze zeggen : “Oké, waar gaan we heen ?” Kijk dus eerst goed naar je kat. Hoe reageert hij op nieuwe geluiden ? Op verplaatsing ? Op vreemde geuren ?

Mijn ervaring : als je kat compleet bevriest bij het zien van de transportbox, dan moet je jezelf afvragen of meenemen wel eerlijk is. Misschien is een goede kattenoppas thuis dan rustiger. Maar als je kat redelijk relaxed is, nieuwsgierig, en zich snel aanpast, dan heb je al een streepje voor.

Twijfel je ? Dat is normaal. Ik twijfel ook altijd. En toch ging het vaak beter dan verwacht. Dat verraste me, echt.

De reis naar Bretagne : auto, trein… of toch niet ?

De meeste mensen gaan met de auto richting Bretagne. Logisch. Meer controle, meer pauzes, minder onverwachte prikkels. Voor een kat is dat meestal het fijnst. Zorg wel voor een stevige transportbox, geen gammel ding. Leg er iets in dat ruikt naar thuis. Een oud dekentje. Geen nieuw, dat ruikt nergens naar.

Stop om de paar uur. Niet om je kat eruit te halen (doe dat liever niet), maar om rust te creëren. Even stilte. Even geen motor. Geloof me, dat helpt.

Trein ? Kan. Maar ik vind het eerlijk gezegd lastiger. Veel geluid, mensen, koffers. Sommige katten trekken dat prima, anderen totaal niet. Hier is geen goed of fout, alleen : ken je kat.

Een katvriendelijke accommodatie vinden (en nee, dat is niet vanzelfsprekend)

“Huisdieren toegestaan” betekent niet automatisch “katvriendelijk”. Dat is een valkuil. Een tegelvloer, geen gordijnen, echo’s overal… sommige katten voelen zich daar totaal verloren.

Wat zoek je dan wel ? Persoonlijk ga ik voor :

• Een rustige ligging, liefst niet pal aan een drukke weg
• Meerdere kamers, zodat je kat kan kiezen waar hij wil liggen
• Geen open trappen of rare gaten (ja, dat heb ik één keer meegemaakt… nooit meer)

Een klein huisje, gîte of appartement werkt vaak beter dan een hotel. Minder mensen, minder geluid. Simpel.

De eerste dag : alles rustig, geen haast

Dit is misschien wel het belangrijkste moment. De eerste uren bepalen veel. Zet je kat niet meteen in het midden van de woonkamer en verwacht dat hij “even gaat wennen”. Nee. Geef hem één kamer. Met zijn bak, eten, water, kattenbak. Deur dicht. Rust.

Ga zelf ook even zitten. Doe niets. Echt niets. Katten voelen jouw spanning feilloos aan. Ben jij gehaast, dan wordt hij dat ook.

Soms kruipt een kat meteen onder het bed. Dat is oké. Echt. Laat hem. Na een paar uur, soms pas de volgende ochtend, komt de nieuwsgierigheid vanzelf. En dat moment, dat eerste voorzichtige rondje… dat blijft bijzonder.

Buiten of binnen ? Wees eerlijk tegen jezelf

Veel mensen denken : “In Bretagne is het rustig, mijn kat kan wel naar buiten.” Misschien. Maar misschien ook niet. Nieuwe omgeving, andere geuren, onbekende geluiden. Een kat kan schrikken en weg zijn. En ja, dat gebeurt. Vaker dan je denkt.

Ik ben hier vrij streng in : tenzij je kat een ervaren buitenkat is én je accommodatie veilig is, hou hem binnen. Of gebruik een tuigje. Het ziet er soms een beetje gek uit, maar het werkt. En het geeft rust. Jou én je kat.

Ritme, ritme, ritme

Katten leven op ritme. Eten op vaste tijden. Slapen op vaste plekken. Probeer dat op vakantie zo veel mogelijk hetzelfde te houden. Zelfde voer. Zelfde bakjes. Zelfde woorden zelfs. Ja, dat klinkt misschien raar, maar katten herkennen dat.

Verander niet alles tegelijk. Nieuwe plek is al genoeg prikkel. Daarbovenop ook nog nieuw voer ? Dat is vragen om problemen. En diarree. Niemand wil dat op vakantie.

En Bretagne zelf dan ? Kun je daar iets mee als kattenmens ?

Zeker. Misschien niet zoals met een hond, maar toch. Rustige stranden buiten het hoogseizoen. Kleine dorpjes. Avonden met open ramen, zeelucht, meeuwen in de verte. Mijn kat lag urenlang te luisteren. Gefascineerd.

Plan geen overvolle dagen. Bretagne vraagt om traagheid. En katten ook. Soms is het mooiste moment gewoon samen niks doen. En ja, dat klinkt zweverig, maar het is wel zo.

Tot slot : is het het waard ?

Goede vraag. Voor iedereen anders. Ik vind van wel. Niet omdat alles perfect gaat, maar omdat je je kat op een andere manier leert kennen. In een andere context. Dat schept iets.

Maar wees eerlijk. Naar jezelf. Naar je kat. Als je twijfelt, neem die twijfel serieus. Een geslaagde vakantie is er één zonder stress. Voor niemand.

En jij ? Zie jij jezelf al zitten in Bretagne, met je kat naast je, ramen open, stilte om je heen ? Misschien wel. Misschien nog even niet. Allebei oké.